ÖLÜM BU SEFER BUZ GİBİSİN..

26.06.11

14:28

Kazım Koyuncu - İşte Gidiyorum eşliğinde..

Yarım yamalak bırakılan duygular.. Konuşmak için bir türlü başlanamayan cümleler.. Ayrı uyunan -daha çok uyunamayan- ve alınamayan bir uyku.. Tüm bunlara rağmen güzel bir uyanış.. Sonrasında hiç beklenmeyen bir telefon.. Cümlelerin tükenmesi.. Günde bin beş yüz kez kullandığın neden-nasıl? sorularının diline gelip, çıkamaması.. On dakikada, bin bir soru, sıfır cevapla hazırlanan üç bavul..



Kocaman bir boşluk. Hayatımda en sevdiğim insanıtoprak almış. Ben hiç bir şey yapamamışım. Son kez doya doya sarılıp, öpüp, koklayamamışım. Gittikçe tükeniyoruz. Bu başlangıcımızın devamı gibi.. İnsanın sımsıkı bağları olduğu sevdikleriyle “bu şekilde” -ölüm gibi- sınanması tuhaf. Ölüm; ilk defa bu kadar buz gibiydin, bu kadar can acıttın. “Başın sağolsun.” dilekleri ilk defa bu kadar ağır geldi..

Ben senden başkasıyla uyumazdım ki. Şimdi beni kim koynuna alıp uyutacak? Kimse! Senden başka kimseye dokundurtmadığım saçlarımı kim tarayıp, örecek? Kimse! Bunaldıkça kime kaçıp, huzur bulacağım? Kimseye! Şimdi kim yanına oturtup, saçlarımdan sevecek senin gibi? Kimse! Kimin o güzel, o mis gibi kokan ellerini öpücem? diye başlayıp ucu bucağı olmayan, tek cevaplı bin bir soru daha.


Evine gidiyorum o açmıyor artık kapıyı. O’nu omuzlarına alıp, götürürlerken gitme, götürmeyin diye ağladım, duymamış gibi yapıp götürdüler. Mezarına gidip uzun uzun konuştum kalk ben geldim, yetiştim sana dedim kalkmadı. Her şeyi, son kez görüşemememizi, onu nasıl sevdiğimi anlattım bir kez daha. Her şey yerli yerinde, bıraktığın gibi. Sanki yine dönücekmişsin gibi..



Ben bugün aileden uzakta olan şehirlerden bir kez daha nefret ettim. Altı buçuk saatlik yolun bana altmış saat olmasından da nefret ettim. Ne boş, ne gereksiz şeylere kafa yoruyorup, üzülüyormuşuz meğer. Hayatta önemli şeyler varmış. Ölüm gibi, sevdiklerini kaybetmek gibi.


O orda üşüyor mudur? Yanına gidip, sımsıkı sarılıp yatasım var.

Kazım Koyuncu ne güzel demiş; işte gidiyorum bir şey demeden, arkamı dönmeden, şikayet etmeden, hiç bir şey almadan, bir şey vermeden yol ayrılmışgörmeden gidiyorum..



Güller içinde, upuzun saçlarınla ne kadar da güzeldin. Gelin gibi..